6 szczeniąt nie żyje. Największa tragedia w mojej hodowli
Sześć szczeniąt. Sześć małych istnień, na które czekały kochające rodziny, a ja odliczałam dni do ich przyjścia na świat. Wszystkie umarły.
Badania laboratoryjne wycofanej ze sprzedaży partii karmy Bemo Cold Pressed River Fish 01/2026, którą w ciąży jadła moja suczka Margotka, wykazały obecność mykotoksyn- deoksyniwalenolu (DON) oraz zearalenonu (ZEN). W świetle wiedzy weterynaryjnej i toksykologicznej nie można wykluczyć, że karma Bemo ma związek z wadami szczeniąt.
Strata całego miotu była dla mnie ciosem, po którym trudno się podnieść. Ale to, co wydarzyło się później, gdy zwróciłam się do producenta karmy Bemo z pytaniem o bezpieczeństwo produktu i obecność mykotoksyn, okazało się jeszcze bardziej traumatyczne. Zamiast troski, transparentności i rzetelnych wyjaśnień, spotkałam się z zastraszaniem procesami sądowymi, przerzucaniem winy i próbą zmuszenia mnie do milczenia.

Czekaliśmy na te szczenięta. Idealna ciąża i dramat w klinice
Ta ciąża była wyczekana i starannie zaplanowana. Margotka czuła się świetnie a sama ciąża przebiegała absolutnie książkowo. Na szczeniaki czekały rodziny, które pytały o samopoczucie Margotki, obserwowały jej rosnący brzuszek. Czekaliśmy na nie wszyscy.
Problem zaczął się w dniu porodu. Akcja porodowa po prostu nie nadchodziła. Pojechaliśmy do najlepszej kliniki weterynaryjnej w Lublinie. Po badaniach zapadła decyzja: konieczne jest cesarskie cięcie. Zostawiłam Margotkę pod opieką zespołu i miałam przyjechać odebrać szczenięta, gdy tylko będzie po wszystkim. Czas mijał, a telefon milczał. Z każdą minutą mój niepokój rósł, aż przerodził się w paraliżujący strach. Kiedy w końcu pojawiłam się w klinice, wyszedł do mnie profesor. Jego mina mówiła wszystko.
– Nie mam dobrych wiadomości, powiedział cicho.
Nie chodziło o jednego słabszego malucha. Nie chodziło o dwa. Nie przeżył żaden.
Cały zespół kliniki z ogromnym poświęceniem walczył o każde z tych sześciu szczeniąt. Lekarze weterynarii reanimowali je, podawali leki, umieszczali w inkubatorach, robili wszystko, co w ludzkiej mocy, by utrzymać je przy życiu. A one mimo to umierały jedno po drugim. Dopiero podczas dokładnych oględzin jedna z lekarek zauważyła przerażającą prawdę: szczenięta miały zrośnięte przełyki. Nie były w stanie samodzielnie oddychać ani funkcjonować. Późniejsze badania wykazały również uszkodzenia ich wątrób. Obraz wyglądał dokładnie tak, jak po zadziałaniu silnej substancji toksycznej.
Diagnoza: co stało się ze szczeniakami? Wpływ czynników zewnętrznych
Nie potrafiłam pogodzić się z tym, że „tak po prostu bywa”. Musiałam zrozumieć, dlaczego sześć genetycznie zdrowych szczeniąt rozwinęło identyczne, śmiertelne wady. Konsultowałam przypadek z profesorem, wybitnym specjalistą z zakresu rozrodu. Wyjaśnił mi mechanizm działania czynników teratogennych na proces rozwoju zarodkowego i płodowego. Powiedział wprost: „Życzę pani powodzenia w poszukiwaniach i będę panią wspierał, ale znalezienie przyczyny będzie niezwykle trudne”.
Tak zaczęło się moje wielomiesięczne śledztwo. Przebadaliśmy wszystko, co tylko dało się zbadać. Wykonałam Margotce szereg dodatkowych badań. Była całkowicie zdrowa. Rozmawiałam z najbardziej doświadczonymi hodowcami w Polsce i za granicą, pytając, czy ktokolwiek spotkał się z czymś podobnym. Wszyscy bezradnie rozkładali ręce. W końcu usiadłam do literatury naukowej i zaczęłam systematycznie analizować listę substancji toksycznych, które potrafią przenikać przez łożysko, wywołując ciężkie wady rozwojowe i uszkodzenia wątroby u płodów, jednocześnie nie dając żadnych ostrych objawów zatrucia u dorosłej suki.
I wtedy przypomniał mi się szczegół, który wcześniej wydawał mi się zupełnie nieistotny. W worku karmy Bemo Cold Pressed River Fish, którą Margotka jadła w trakcie ciąży pojawiła się pleśń. Wtedy zgłosiłam ten fakt producentowi, a firma uwzględniła reklamację i wymieniła worek. Niczego nie podejrzewalam, bo karma powinna być bezpieczna, prawda? Uznałam sprawę za zamkniętą. Dopiero po miesiącach analiz dotarło do mnie, że widoczna pleśń to tylko wierzchołek góry lodowej. Zapytałam producenta o możliwą obecność mykotoksyn w karmie.
Firma Bemo zmieniła moje życie w piekło. Reakcja producenta karmy Bemo Cold Pressed River Fish
Zwróciłam się do producenta z prośbą o udostępnienie wyników badań laboratoryjnych tej partii produktu pod kątem obecności mykotoksyn. Sądziłam, że firma, która kreuje się na markę premium i deklaruje troskę o dobrostan zwierząt, podejdzie do sprawy z najwyższą powagą.
Zamiast tego producent zafundował mi prawdziwy koszmar.
Komunikacja ze strony firmy była podręcznikowym przykładem manipulacji i unikania odpowiedzialności:
- Przerzucanie winy na klienta: Sugerowano, że to ja rzekomo niewłaściwie przechowywałam karmę, co miało doprowadzić do jej zepsucia (mimo że jako hodowca przechowuję karmy w odpowiednich warunkach, a sam producent przyznał, że karma zawierała wadę technologiczną- większą wilgotność niż zakładano). Dodatkowo w odpowiedzi producent pisał o innym sposobie przechowywania niż na opakowaniu produktu.
- Deprecjonowanie i gaslighting: Próbowano podważać moją wiedzę i kompetencje, sugerując absurdalne tezy. Na przykład, że ciężarna suka w ogóle nie powinna dostawać tej konkretnej karmy, choć na opakowaniu ani w materiałach producenta nie było żadnego takiego przeciwwskazania.
- Strategia „czerwonego śledzia” i manipulacja wynikami: Zamiast wiarygodnych wyników badań producent udostępnił dużo częściowych wyników i nieistotnych badań, które nie pozwalały rzetelnie ocenić bezpieczeństwa produktu, a jedynie tworzyły pozory bezpieczeństwa.
- Mechanizm DARVO (Zaprzecz, Zaatakuj, Odwróć role ofiary i sprawcy): Gdy nie dałam się zbyć ogólnikami i dalej zadawałam merytoryczne pytania, producent przeszedł do ataku. Z osoby szukającej prawdy o śmierci szczeniąt próbowano zrobić osobę, który rzekomo „szkaluje” uczciwą firmę. Firma Bemo systematyczne wysyłała mi pisma i straszyła procesem.
- Mechanizm DARVO. Ten mechanizm szczególnie widoczny w komentarzach na social mediach. Niektóre osoby potrafiły zamieszczać pod jednym postem nawet kilkadziesiąt komentarzy, w których podważano moją wiarygodność, przypisywano mi złe intencje i przedstawiano mnie jako osobę odpowiedzialną za konflikt. Chcę jednak wyraźnie podkreślić, że nie mam dowodów na to, że działania tych osób były zlecane przez firmę Bemo. Opisuję wyłącznie treść i charakter komentarzy oraz mechanizm komunikacyjny, który w nich dostrzegałam.
Zamiast wyników badań i wyjaśnienia sprawy, w mojej skrzynce zaczęły pojawiać się pisma od kancelarii prawnej. Wezwania do zaprzestania naruszania dóbr osobistych, groźby procesów sądowych. W moim odczuciu firmie Bemo chodziło o to, żebym przestała mówić o problemie. Odbierałam je jako próbę zastraszenia i zmuszenia mnie do milczenia. To był dla mnie drugi koszmar, tym razem rozciągnięty na całe miesiące. Miewałam ataki paniki. Nie spałam. Bywały dni, kiedy stres był tak ogromny, że nie mogłam jeść, bo wszystko zwracałam.
Najgorsze było poczucie bezsilności. Po jednej stronie była firma, jej prawnicy i możliwości finansowe. Po drugiej ja. Człowiek, który próbował dowiedzieć się, dlaczego umarły jego szczenięta.

Klub Hodowców Bemo. Wsparcie tylko do momentu, gdy pojawia się problem
Szczególnie bolesny w całej tej historii jest fakt, że feralną karmę kupiłam bezpośrednio w Klubie Hodowców Bemo. Tam bezpieczeństwo żywienia suk hodowlanych i szczeniąt powinno być absolutnym priorytetem.
Na początku współpraca wyglądała dobrze. Opiekunka z Klubu Hodowców sama dzwoniła, opowiadała o nowych produktach, zapewniała o najwyższej jakości składników i obiecywała atrakcyjne wyprawki dla szczeniąt. Ten obraz prysł gdy zadałam pytanie o bezpieczeństwo karmy i jej możliwy związek ze śmiercią sześciu szczeniąt. Pani z klubu odpowiedziała krótko, że „ktoś się ze mną skontaktuje”. Nikt nigdy nie zadzwonił. Ona sama przestała odpowiadać na moje maile. Pisałam jeszcze kilkukrotnie, próbując nawiązać normalny, ludzki dialog, aż zrozumiałam, że po drugiej stronie jest tylko mur milczenia.
Zamiast odpowiedzi ze strony klubu hodowców Bemo, dostawałam kolejne pisma od prawników. A wisienką na torcie tego bezdusznego traktowania był email od mężczyzny reprezentującego firmę Bemo. Pisał, by poinformować mnie, że zostałam wyrzucona z Klubu Hodowców Bemo za rzekome naruszenie regulaminu. Ponownie zażądał, abym przestała mówić o tym, że ich produkt mógł być szkodliwy. Z klienta stałam się wrogiem numer jeden tylko dlatego, że odważyłam się zapytać, co było w worku z karmą.

Badania potwierdziły moje najgorsze obawy
Producent konsekwentnie odmawiał ujawnienia badań. Ale czasem los stawia na naszej drodze ludzi, którzy również chcą znać prawdę. Zdarzył się mały cud. Udało mi się dotrzeć do zachowanego, oryginalnie zamkniętego opakowania z tej samej, wycofanej później ze sprzedaży partii karmy Bemo Cold Pressed River Fish 01/2026. Natychmiast przekazałam próbkę do laboratorium. Kiedy otworzyłam raport z badań, moje najgorsze przypuszczenia znalazły potwierdzenie. W karmie wykryto obecność mykotoksyn.
Patrzyłam na te wyniki i nie wiedziałam, co czuję. Ulgę, że w końcu mam jakąś odpowiedź? Przerażenie, że moje obawy nie były bezpodstawne? A może jeszcze większą rozpacz, bo po raz kolejny musiałam wrócić myślami do tamtego dnia w klinice?
Szkodliwe działanie mykotoksyn na organizm psa
Deoksyniwalenol (DON) oraz zearalenon (ZEN) to niezwykle groźne mykotoksyny pleśniowe. DON działa jak silna trucizna komórkowa. Blokuje syntezę białek i wywołuje silną immunosupresję, a u suk ciężarnych przenika przez łożysko, powodując ciężkie wady rozwojowe, obumieranie zarodków oraz zaburzenia wzrostu płodów. Z kolei zearalenon (ZEN) to potężny mikoestrogen, który zaburza gospodarkę hormonalną, prowadząc do poronień, martwych urodzeń oraz wad anatomicznych u nowonarodzonych szczeniąt.
Warto pamiętać, że zagrożenie ze strony pleśni nie ogranicza się tylko do tych dwóch związków. Ochratoksyna A (OTA) uderza przede wszystkim w nerki i wątrobę, prowadząc do ich uszkodzeń, podczas gdy aflatoksyny (szczególnie B1) wywołują gwałtowną martwicę wątroby i krwotoki wewnętrzne. Z kolei toksyna T-2 niszczy szpik kostny, drastycznie obniża odporność organizmu i powoduje ciężkie owrzodzenia przewodu pokarmowego.

Bezpieczeństwo karm dla psów. Dlaczego historia Bemo dotyczy wszystkich opiekunów zwierząt?
Można powiedzieć, że to tylko mój problem. Ale ja widzę w tej historii znacznie więcej. W takiej sytuacji może znaleźć się każdy opiekun psa.
Na forach i grupach internetowych, regularnie czytam relacje opiekunów o spleśniałych karmach, dziwnym zapachu produktów, problemach zdrowotnych zwierząt. Zgłoszenia te często są przez firmy po prostu ignorowane. Co powinien zrobić człowiek, który ma uzasadnione podejrzenia? Zlecić badania karmy na własny koszt? Zgromadzić dokumentację weterynaryjną? Zatrudnić prawnika? Wystąpić do sądu przeciwko firmie dysponującej znacznie większymi środkami?
Opiekun psa, którego zwierzę zachorowało lub umarło, a on podejrzewa, że przyczyną mogła być karma, jest totalnie bezradny.
Polskie przepisy przewidują różne możliwości dochodzenia odpowiedzialności za produkt niebezpieczny, ale w praktyce jest to niezwykle trudne i kosztowne. Ustawa o ochronie zwierząt nie chroni naszych zwierzaków w takiej sytuacji. Postępowanie cywilne oznacza konieczność zgromadzenia dowodów, często przeprowadzenia kosztownych ekspertyz i poniesienia ryzyka procesu.
W efekcie pojawia się ogromna nierówność sił. Po jednej stronie producent z zapleczem finansowym i prawnym. Po drugiej człowiek, który właśnie stracił ukochanego psa i nie zawsze ma nawet pieniądze na kolejne badania. Czy naprawdę tak powinien wyglądać system ochrony naszych zwierząt?
Karma powinna być bezpieczna
Tylko razem możemy coś zmienić. Dołącz do grupy, jeśli troszczysz się o bezpieczeństwo karmy, którą je Twój pies. Bezpieczna Karma na FB. https://www.facebook.com/groups/bezpiecznakarma/